Thursday, December 11, 2008

ve Melankoli...

Kucuklugumden beri ayni sey, hicbir degisiklik yok. Matah bir sey olsa neyse.

Bayram seyran bittigi zaman, kalabalik aile gittiginde, veya biz evimize dondugumuzde yani ozetle annem babam ben kaldigimda olur..

Tatilden dondugumuz zaman olur..

Askere gittigim ilk gun olmustu..

Hani gun batarken, hava yavas yavas kararirken etraf bir los olur ya.. Hava henuz karanlik degildir de lacivert-mor gibidir.. Evin isiklari yanmiyordur ama birden farkedersin ki icerisi karanliktir ve aslinda isiklari yakma zamani gelmis.. Iste oyle zamanlarda icim burulur, keyfim kacar, huzunlenirim anasini satayim.

Kendime Kayahan'dan "ve Melankoli" isimli sarkiyi armagan ediyorum.

Kucukken bu sarkinin sozlerini nedense "ve merak hali" diye anlardim.

2 comments:

  1. her akşam efkar basar garip gönlümü
    içerken kadehleri kırasım gelir
    suskun dudaklarımda sessiz bir şarkı
    ah ettikçe içimden bir alev gelir

    ReplyDelete
  2. ben de `cok sevenlerin delimaaliii` derdim nede? no idea.

    bi de anira anira `gel tanisalim aaaartiiiiiiiik` derdim.

    bunla ana dilimdeki sarki sozleri' digerlerini sizin hayal gucunuze birakiyorum

    ReplyDelete